RSS
czwartek, 17 kwietnia 2008
LATA 70.

Na podstawie Wikipedia, the free encyclopedia

Wczesne lata 70.

Dekada rozpoczęła się kontynuacją mody na styl hippisowski z lat 60. Zarówno postrzępione jeansy, jak i barwne i kwieciste wzory były popularne, podobnie jak tuniki i hinduskie tkaniny. Prym w kategorii jeansów wiodły tzw. "hip huggers", czyli spodnie bardzo dopasowane w biodrach i udach, rozszerzające się od kolan w dół do dzwonowatego kroju [obrazek 1]. Nie mniej modne było modyfikowanie jeansów poprzez haftowanie, dekorowanie metalowymi ćwiekami, traktowanie wybielaczem i stosowanie innych technik ubarwiania. Tzw. "doubleknits" (czyli łączenie dwóch odmiennych tkanin; często stosowano polyester [obrazek 2 i obrazek 3]) zaczęły pojawiać się na ciałach i kobiet, i mężczyzn.

W połowie dekady, wraz z poprawą sytuacji gospodarczej, sylwetki szczuplały, a rąbki spódnic opuściły się od granicy mini do midi (do połowy łydek) i maxi (do kostek), przy czym wszystkie trzy długości cieszyły się niemal równą popularnością.

Buty na koturnach o długości podeszwy od 5 do 10 centymetrów (sic!) stały się częścią stylu u obu płci. Męskie krawaty poszerzyły się i stały się bardziej wzorzyste, podobnie jak kołnierze i klapy marynarek. Moda wpłynęła na popularyzację ubioru "na chłopkę", wliczając w to bluzy z koronkami czy dekolty odkrywające ramiona, co było ponoć inspirowane przez XVII-wieczną modę [obrazek 4 i obrazek 5]. Odzież haftowana, zarówno własnoręcznie, jak i sprowadzana z Meksyku lub Indii, także cieszyła się aprobatą społeczeństwa.

Późne lata 70.

Panowie zaczęli ubierać się w trzyczęściowe garnitury (które były dostępne w oszałamiającej wprost gamie barw) o szerokich klapach, rozszerzanych spodniach i wysoko podniesionych kamizelkach. Krawaty stały się szersze i jaskrawsze, a kołnierze - dłuższe.

Wraz z popularyzacją dyskotek i ze wzrostem dostępności ręcznie wykonanych ubrań, nastąpiła drastyczna zmiana w głównym nurcie ubioru, jakiej nie było od lat 20. Wszystkie style ubioru (a zwłaszcza męskie) były pod wpływem stylu dyskotekowego.

Kombinezony na zamek błyskawiczny [obrazek 6 i obrazek 7] były popularne wśród kobiet i mężczyzn, a ciuchy inspirowane przez modern dance (jak nylonowe lub polyestrowe spódnice obwijane dookoła talii [obrazek 8]) cieszyły się równie powszechną popularnością, co trykoty [obrazek 9 i obrazek 10] zrobione z superelastycznego materiału o nazwie spandex [komentarz: podczas szukania informacji potrzebnych do tłumaczenia znalazłem na zagranicznym forum dwa zdjęcia opatrzone komentarzem: "Jeśli wkładasz szorty ze spandexu, upewnij się, że są czarne". Oto zdjęcia: pierwsze z nich i drugie. Sugeruję więc ostrożność przy ewentualnym wyborze TEGO stroju ;-)]. Nawet damskie bluzki były dostępne w wersjach obcisłych; wykonane z elastycznych tkanin i zapinane w kroczu nie odstawały od trendu, pozostając w świeżości i blisko ciała nawet podczas energicznego tańca. Damskie obuwie było echem tego z lat 40. - mowa o tzw. "mułach" - butach na wysokim obcasie z odsłoniętą piętą, wykonanych z plastiku i mających pojedynczy skórzany pasek powyżej lini palców [obrazek 11].

Wraz z odejściem stylu disco do lamusa pod koniec 1979, powyższe style (które były swoją drogą mocno krytykowane jako nazbyt krzykliwe) szybko wyszły z mody w 1980. Stylowe zaczęły być jeansy od znanych projektantów oraz tzw. spodnie malarskie [obrazek 12].

Zdjęcia z epoki:

1. Kobiety w spódniczkach mini na weselu, ok. 1972

2. Wraz z początkiem lat 70. spódniczki mini osiągnęły ogromną popularność

3. Zdjęcie rodzinne z 1975 przedstawiające codzienny ubiór z tamtej dekady

4. Aktorka Raquel Welch w stroju stylizowanym na lata 40., 1979

Tłumaczenie: PB

Lata 80. już wkrótce!

22:26, herzlos
Link Dodaj komentarz »
LATA 60.
 Na podstawie Wikipedia, the free encyclopedia

Lata 60. cechuje mnogość odmiennych trendów. Była to dekada, która zerwała z wieloma tradycyjnymi sposobami ubioru i odzwierciedlała ruchy społeczne w jej trakcie. Wczesne lata 60. charakteryzowały się upowszechnieniem tzw. culottes [tj. luźne spodnie do kolan przypominające krojem spódnicę, vide obrazek 1] i bikini, które stało się popularne w 1963 po sukcesie filmu "Beach Party".

Mary Quant stworzyła spódniczki mini, które podbiły Amerykę pod koniec lat 60. Swój wpływ odegrał też ruch hippisowski, promując dzwonowate spodnie, ubrania wyrażające związek z naturą, zwykle własnoręcznie wykonane i wzorzyste [vide obrazek 2 i obrazek 3]. Hippisi ubierali się w kwieciste, luźne bluzki z szerokimi rękawami, wytarte jeansy, cygańskie spódnice. Popularne wśród nich były również drewniane ozdoby wieszane na rzemykach, a także pacyfki i apaszki.

Moda względem nakryć głowy dramatycznie się zmieniła pod koniec dziesięciolecia, gdy noszenie czapek przez mężczyzn stało się staromodne, a jeśli w ogóle je zastępowano, to chustami. Wraz z zapuszczaniem przez mężczyzn coraz dłuższych włosów, wśród białych (nieidentyfikujących się z ruchem hippisowskim] popularność zdobyło uczesanie zwane mop-top [obrazek 4]. Na początku lat 60. sympatię kobet zaskarbiło sobie uczesanie "na ul" [beehive, tak czesała się Marge Simpson, obrazek 5], ewoluując w latach późniejszych w swą krótszą wersję spopularyzowaną przez Twiggy [obrazek 6]. Pomiędzy nimi wyróżniamy jeszcze uczesanie przejściowe, do podbródka [obrazek 7]. Co ciekawe, w latach sześćdziesiątych wśród kobiet modne były spodnie marchewki [obrazek 8] spopularyzowane przez Audrey Hepburn. Nie można zapomnieć też o kapeluszach w stylu pillbox [pudełko po pigułkach, obrazek 9]

Oprócz nowych krojów, innowacyjne i bardzo popularne stały się okreslone tkaniny, jak np. polyester i PVC (polichlorek winylu, in. PCW).

 Zdjęcia z epoki:

Tłumaczenie: PB
13:16, herzlos
Link Dodaj komentarz »
Archiwum